رفراندومی که مردم ایران به آن رأی ندادند
سعید منتظر
در انتخابات ۲۲ خرداد بار دیگرشاهد حماسهای غرورآفرین از ملت حماسهساز ایران بودیم. مشارکت بیش از ۸۰ درصدی و این یعنی یک انقلاب مشروع و مفبول. آری ۳۰ سال پس از انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷، و این دنیا را در شگفتی فرو برد.
اما نکته حائز اهمیت در این برهه از انقلاب این بود که زمزمههایی مبنی بر رفراندومی دوباره ویک همهپرسی دیگر بهگوش میرسید و این استدلال در پشت آن وجود داشت که چون ۳۰ سال از انقلاب گذشته و نظر افراد تغییر کردهاست وملت ایران از آرمانهای انقلابی خود دست کشیدهاست. انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ سنگ محک و بوتهی آزمایشی بود بر این مدعا. چرا که در آن تقریبا از هر طیفی حضور داشتند. حامیان گفتمان امام ورهبری، اصلاحطلبان میانه، اصلاحطلبان افراطی ومذهبیون روشنفکر. در پشت این گروهها حتی گروههای مخالف و معاند هم موضعگیری کردهاند از فرقههای ضاله تا معاندین نظام، از روشنفکران منکر ارزشها تا خودباختگان غربی. هر چه که بود انجام شد. پس از ۳ ماه فعالیت گسترده تبلیغاتی و حجم عظیم تبلیغات ، ۲۲ خرداد فرا رسید و باز هم حماسهای دیگر.
اما نکتهی درخور توجه این انتخابات شعار یکی ازکاندیداها بود که دم از تغییر قانون اساسی میزد و همه جا برآن تاکید میکرد. اگر حافظهی تاریخی این کشور را مرور کنیم، میبینیم که یک بار در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ مردم این کشور با رأی ۹۸ درصدی خود بر این قانون اساسی صحه گزاردند و حال پس از ۳۰ سال از آن رفراندوم یک کاندیدا شعار تغییرهمان قانون اساسی را سر میدهد. اما پس از رأی گیری موافقان او فقط ۸/۰درصد از آرا را داشتند یعنی بسیار کمتر از مخالفان ۳۰ سال پیش و این خود نشانی دیگر وحجتی کاملتر برآنانی بود که فریاد رفراندوم دوباره را سر داده بودند. حضور ۸۵ درصدی در انتخابات و رأی ۲۴ میلیونی به رییسجمهور منتخب و رأی ناچیز به کاندیدای طرفدار تغییر خود رفراندومی بود که همزمان با یک تیر چند هدف را نشانه رفت. تایید گسترده نظام، تایید قانون اساسی، رد معاندین و فرقههای ضاله و… که رهبر معظم انقلاب (دامه برکاته) آن را یک لطف الهی دانست واز آن با تعبیر جشن بزرگ یاد کرد.
نظرات کاربران :
ارسال نظر