روح الله متفکر آزاد
یکسال از آغاز رویکرد تهاجمی غرب در قبال ایران میگذرد که قطعنامه جدید آمریکا و همپیمانانش بر علیه ایران تصویب گردید. لکن نکته قابل توجه تلاش گسترده و دیپلماسی فعال و هوشمندانه ایران در تغییر نگاه های جهانی به موضوع هسته ای ایران بوده است. اهمیت این موضوع آنجا آشکار میشود که بتوانیم مروری بر رویکرد غرب در سالهای اخیر به این مقوله داشته باشیم. متاسفانه جایگاه ایران در تعاملات سیاسی جهان از زمان اغتشاشات انتخاباتی سال گذشته با چالشها و تهدیدات فراوانی مواجه گردیده است. به خوبی بیاد داریم که روند تحولات دنیا در قبال ایران آمریکا را مجبور به تمکین در برابر توانایی ایران در عرصه هسته ای نموده بود تا بدانجا که دولت اوباما در اواخر دوران دولت نهم آقای احمدی نژاد بطور رسمی و غیر رسمی ایران هسته ای را پذیرفته بود و ماجرا را تمام شده فرض کرده بود و توان دیپلماتیک ایران در کنار پتانسیل های گسترده ذاتی نظام جمهوری اسلامی در عرصه منطقه ای و جهانی من جمله نفوذ بلامنازع ایران در عرصه افکار عمومی منطقه و جهان که از آن به دیپلماسی عمومی تعبیر میشود همه و همه در کنار قدرت زایدالوصف داخلی ناشی از حمایتهای ۳۲ ساله مردمی -که با عملکرد دولت نهم نمود عینی بیشتری نیز یافته بود- و نیز قدرت الهی مشروعیت بخش سیستم از طریق ولایت فقیه، دست به دست هم داده و ایران را به دژ تسخیر ناپذیر ملت های مظلوم در برابر قطب لیبرالیستی دنیا تبدیل کرده است، انتخابات غرورآفرین سال گذشته که با مشارکت ۴۰ میلیونی مردم ایران انجام شد مهر تایید نهایی این اقتدار جهانی بود. ناظران رسانه ای به خوبی سکوت توام با بهت و حیرت رسانه های وابسته به نظام کاپیتالیستی را در ساعات اولیه انتخابات ناشی از پذیرش این اقتدار ملی میدانند. متاسفانه پس از شروع ماجرای تلاش برای انقلاب رنگی و حرکتهای ساختارشکنانه و ترویج حس بی اعتمادی عمومی نسبت به نظام در بین هواداران کاندیدای شکست خورده و کوشش برای تبدیل نقطه قوت به نقطه ضعف برای جمهوری اسلامی که توسط عناصر داخلی انجام گردید روح جدیدی بر کالبد مرده استعمار جدید و قدیم دمید و این همان زمان مورد انتظار برای دشمن بود، هجمه آغاز شد و تمام آن تلاشهای چندین ساله سیاسی اقتصادی در عرصه های داخلی و خارجی تحت الشعاع این حمله همه جانبه قرار گرفت موضع ایران در تعاملات بین المللی دچار چالش شد و سازمانهای وابسته به سیستم فکری اومانیستی شروع به محکومیت ایران کردند تلاشهایی که سالیان سال بی نتیجه مانده بود دوباره از سر گرفته شد تا بدانجا که تفاله های پهلوی هم احساس تغییر در آرمانهای ملت کردند هرچند که همه اینها در سایه پروپاگاندای رسانه ای دشمن در خارج و داخل بود و واقعیتی بیرونی نداشت اما بهانه کافی برای حمله دشمن فراهم کرد آری براستی این تنگه احد بود که برای تاخت و تاز سواره نظام دشمن باز گردید! با این تفاوت که اینجا فقط طالبان غنائم نبودند که بی تدبیری کردند بلکه خیانت سست عناصر و منافقین جدید هم به آنها اضافه شد (هرچند که بحمدالله سرنوشت آن مثل احد نبود). از آن تاریخ همه آرمانهای ملت مان مورد حمله قرار گرفت، منفورین و مطرودین ملت در زیر سایه گمراهان داخلی شروع به اهانت به امام و ملت کردند همه آن ۳۰ سال به باد اهانت گرفته شد و یک مرد با شرف در بین این از راه برگشتگان نبود تا بیدار شود و ببیند که چه میکند! دولت های نظام سلطه تمام دستاوردهای ملت ایران را انکار کردند و در موضوع هسته ای هم به نقطه اول و یا حتی بدتر از آن برگشتیم! دولت زبون اسرائیل ما را تهدید نظامی! کرده و دولت آمریکا از موضع بالا وارد تحریمها و … شد، نقش دولتهایی از قبیل گرگ پیر هم که واضح و مبرهن است.

با توجه به تصوری که پس از حوادث انتخابات سال گذشته از داخل ایران در ذهن آمریکا شکل بسته بود آنان گمان میکردند که وحدت داخلی و تبعیت از رهبری نظام در ایران با خدشه جدی روبرو شده است و تلاشهای امثال حلقه کیان برای مخدوش کردن اسلام سیاسی فقاهتی در اذهان مردم جواب داده است! و نتیجه ۳۰ سال سرمایه گذاری های آنان اکنون به ثمر نشسته است! لذا میخواهند کار ایران را یکسره کنند!! بنظر میرسد که با انجام وظیفه خوب امثال موسوی برایشان اکنون وقت چیدن میوه ایران است و به همین دلیل انگیزه ای هم برای حل مناقشه هسته ای ندارند و متاسفانه در اثر ورود ضرباتی از ناحیه دشمن داخلی گمان میکنند که وجهه ایران را خراب کرده و توانسته اند اجماعی جهانی بر علیه ایران تدارک ببینند لذا برای اعمال تحریم های بیشتر و به نظر نگارنده حتی در صورت لزوم تهاجم نظامی مهیا میشوند. در این اثنا تلاش هوشمندانه ایران در عرصه دیپلماسی باعث گردید که با بیانیه تهران دولت آمریکا نتواند اجماعی در افکار عمومی حتی دولتها بوجود بیاورد و مجبور شد با تکیه بر احساسات و ادعاهای واهی تحریمهای ایران را تصویب نماید آنهم نه با اجماع که با رای. این امر باعث ایجاد سوالی بزرگ در افکار عمومی جهان نسبت به عملکرد آمریکا شد سوالی که عدم داشتن صداقت در رفتار آنان مبنی بر تلاش برای حل بحران را به همگان نشان داد، همه میپرسند چطور پس از بیانیه تهران این تحریمها تصویب گردید؟

جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با جنگ گسترده نرم دشمن قرار داشت که یک جنگ دیپلماتیک دیگر به آن اضافه شده و هجمه های اقتصادی را در پی خواهد داشت که حتی احتمال تقابل نظامی نیز منتفی نیست، و اگر چنین شود، این جنگی خواهد بود که موسوی و نوکران دیگر داخلی آمریکا مسبب آن خواهند بود. لکن دولت های استعماری نمیدانند که در محاسبات ملت ایران جایی برای آنان نیست و به حول و قوه الهی جوانان این مملکت بار دیگر ترسیم زیبای شهادت و مجاهدت را با قلم جان بر بوم عالم انجام خواهند داد و قدرت ولایت را به آنان نشان خواهند داد ان شاالله. لکن جای شک نیست که این جنگ فعلی که ما در آن درگیر هستیم از جنگ های سخت هم سخت تر است و ایمان و اعتقاد ملت ما را نسبت به مکتبمان و ولایت پذیری ما را نشانه رفته اند اما مردم ما مثل همیشه، نشان داده اند که دشمن در محاسباتش سخت در اشتباه است. پس برای این جنگ، ولایت پذیر باشیم که اگر محکم و در صف واحد باشیم دشمن هیچ غلطی نمیتواند بکند.

نظرات کاربران :