هفته نامه ماریان که این خبر را در شماره اخیر خود و چند روز بعد از رویداد منتشر کرد با عنوان حادثهای که هیچکس مایل نیست از آن حرف بزند نوشت: سعید بوراراش، نگهبان مغازهای در بوبینی بود که بعد از درگیری با شش جوان یهودی جسدش در کانال اورک یافت شد اما هیچ یک از رسانهها به این خبر نپرداختند.
شاید برخی هنوز به این گمان باشند که در کشورهای حامی نظریه آزادی اطلاعات، خبری سانسور نمیشود. اما نمونههایی از این دست که در فرانسه بارها اتفاق میافتد نشان میدهد که این نظریهها صرفا مطالبی هستند که برای تدریس در مراکز آموزشی، بر روی کاغذ و در کتابها نوشته شده است و در واقع، سیاست گردانندگان و حامیان مالی رسانهها هستند که خط مشی خبری انها را تعیین میکند.
در فرانسه که جریانهای خبری و تبلیغاتی بطور کلی در جهت حمایت از صهیونیستها سازماندهی شده است، کوچکترین حرکت بر ضد یک یهودی وابسته به محافل صهیونیست، با عکس العمل نژاد پرستانه محافل صهیونیست این کشور و حضور بالاترین مقامهای سیاسی فرانسه در صحنه روبرو میشود اما در مقابل، واکنش به دردناکترین حوادث مربوط به مسلمانان که بزرگترین اقلیت دینی این کشور به شمار میروند، اگر صورت گیرد، همراه با بیمیلی و کندی خواهد بود.
هفته نامه ماریان در همین مورد چنین مینویسد: زمانی که قربانی این قبیل حوادث یک مسلمان و مهاجمین یهودی باشند همه جا سکوت برقرار میشود و تنها روی اینترنت خشم و نفرت ابراز میشود. این هم بخشی دیگر از سیاست یک و بام و دو هوا به شمار میرود.
چندی پیش افراد مسلح ناشناس به روی یک مسجد در فرانسه رگبار گلوله بستند. این خبر در رسانهها سانسور شد و مقامهای رسمی فرانسه نیز واکنشی در این مورد نشان ندادند.
در عوض، همزمان با همین رویداد، خبر یک درگیری دیگر به خبر مهمی در راس بخشهای خبری رسانههای یکی از شبهای پاریس تبدیل و بارها تکرار شد.
در آن درگیری که میان چند نفر رخ داد یک جوان که گفته میشود یهودی بوده با چاقو زخمی شد و برای محافل پنهان که سیاستهای جنگ روانی بر ضد مسلمانان را در این کشور برنامه ریزی و هدایت میکنند فرصتی بود تا در کنار مسایلی مانند پوشیه، چند همسری یک مرد عرب در فرانسه و هویت ملی، افکار عمومی را در برابر مسلمانان قرار دهند و انگشت اتهام را به سوی جوانان مسلمانی نشانه بروند که به گفته انها دست به اقدامی نژاد پرستانه بر ضد یهودیان فرانسه زده اند.
نظرات کاربران :
ارسال نظر