این جا ایران است. جایی که ۳۱ سال پیش بزرگترین و عجیب ترین انقلاب قرن رخ داد. این جا سرزمین خمینی است. و ما -آنگونه که ادعا می کنیم- نسل خمینی هستیم.
این جا ام القرای جهان اسلام است. این جا مرکز بیداری اسلامی است. اما گویا خوابیم. دیروز عده ای گوی سبقت را از ما در فرمان بری از حضرت روح الله ربودند. وقتی که با جان خود و مال خود به سمت مرکز غربت دنیا – غزه- رفتند. شاید که مسلمان نبودند اما خدا برای آنها در قرآن گفته است : ” اَلَّذینَ جاهَدوا بِاَموالِهِم وَ اَنفُسِهِم … ” .
این که آرمان های حضرت روح الله جهانی شود و کسانی غیر از ما نیز به یاری مظلومان فلسطین بشتابند و ما در این میدان تنها نباشیم را کاملا می فهمم. اما درد من اینجاست که چرا ما نشسته ایم؟ چرا ما همراه آنها نبودیم.

دیروز پیام آقا علاوه بر نکات همیشه گی و امیدهایی که می داد ، وظیفه ای را هم بر گرده ما – همان نسل روح الله- گذاشت آنجا که فرمود:

“کار نمادین و درخشان اعزام کاروان دریائی به غزه، باید در دهها شکل و شیوه‌ی دیگر بارها و بارها تکرار شود. حکومت سفاک صهیونیست و حامیان آن بویژه آمریکا و انگلیس باید قدرتِ شکست‌ناپذیر عزم و بیداریِ وجدان عمومی جهان را در برابر خود ببینند و حس کنند.”

به راستی اگر اولین مخاطب این پیام ما نباشیم چه کسی می تواند باشد؟ چه کسی باید برای بر زمین نماندن حرف آقا احساس مسئولیت کند؟
دیروز یک کشتی سوئدی دیگر به سمت غزه حرکت کرد و وقتی خبرش را شنیدم به خود گفتم مگر کرایه یک کشتی و بیمه آن و محتویات غذایی و دارویی آن برای مردم ایران چقدر هزینه دارد؟
وقتی خرج هایی که برای فوتبال می شود به ده ها میلیارد تومان می رسد؛ برای پیگیری آرمان های حضرت روح الله اندکی هزینه کنیم.
من کسی را که بتواند به به ما یک کشتی بدهد و اندکی غذا و دارو از نزدیک نمی شناسم. اما نام کسانی که در فوتبال هزینه های میلیاردی می کنند را شنیده ام.

حسین هدایتی مالک باشگاه استیل آذین امسال میلیاردها تومان خرج تیمش کرده و هرچه بازیکن است دارد جذب می کند. به علی کریمی بیش ۶۰۰ میلیون داده و نمی دانم برای قرارداد دو ساله مهدوی کیا چقدر خرج کرده؛ هزینه های درمان ناصر حجازی را هم پرداخت کرده که خدا خیرش بدهد. آیا آقای هدایتی نمی تواند به ما کمک کند؟ نمی شود امسال برای تیمش یک بازیکن کمتر بخرد و خرج مردم غزه بکند؟
مالک باشگاه گسترش فولاد تبریز نمی تواند ما را یاری کند؟

آقای انصاری که روز ی پول هایش را خرج استقلال می کرد چه؟

شنیده ام که الحمد لله آقای محصولی – وزیر رفاه- دستش به دهانش و دهان خیلی ها می رسد. حداقل ایشان کمک کند.

باور کنید اسم هر که کمک کند را روز کشتی می گذاریم. فقط کمک کنید.

نظرات کاربران :