پایگاه خبری دانشگاه بوعلی سینا- بسنا

تعداد بازدید: ۶۷۷
|
کد خبر: ۷۳۹۷
به مناسبت سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی؛

مکتب امام حسین (ع)، برترین مدرسه آزادگی

محرم، عاشورا، روضه، سخنرانی و آیین عزا، با وجود تکرار همه ساله باز هم جریان عاشورا در دل‌ها جان تازه می‌گیرد و عشق به اباعبدالله رنگ و بوی دیگری دارد.
تاریخ انتشار: ۱۲:۱۶ - ۲۸ مرداد ۱۴۰۲

به گزارش بسنا، انگار نه انگار که قرن‌ها و سال‌ها از آن جریان و واقعه دردناک می‌گذرد، هر سال که پرچم عزای حسین (ع) در شهر و کشور به اهتزاز در می‌آید باز این واقعه بزرگ تاریخی جان می‌گیرد.

از زمانی که به یاد داریم، همه دوران کودکی، همه ساله محرم، در دامن مادر، آغوشش، سال‌ها دست در دستش و بعد‌ها شانه به شانه اش به روضه سیدالشهدا می‌رفتیم.

چه شور و حالی بود، با همه کودکی که درکی از مفهوم عزاداری و سینه زنی نداشتیم، لباس عزا بر تنمان می‌پوشاندند و همراه دسته‌های عزاداری محله و مساجد را می‌گشتیم، در این مکتب قد کشیدیم و با فلسفه واقعی عاشورا و قیام امام حسین (ع) آشنا شدیم.

با وجود هشت سال جنگ در منطقه مرزی باز هم ایام محرم بساط تکیه و روضه و سینه زنی در میان جنگ زدگان در دل کوه و روستا‌های اطراف شهر برپا بود و عشق و ارادت به اباعبدالله و خاندان ائمه به فراموشی سپرده نشد.

انگار یادآوری آن حادثه در نوحه‌های محلی جریانی تازه در وجود جوانان و نوجوانان برای مهیا شدن به جبهه و دفاع از آرمان‌ها و ارزش‌ها به راه می‌انداخت.

عشق، شور و درسی که از این مکتب غنی می‌آموختیم همه اش آموزه انسانیت بود و مشق عشقی که در مکتب ائمه اطهار می‌آموختیم، برترین درس خوب زندگی کردن.

هزاران سال است پس از حضور پیامبران و ائمه تنها مکتب انسان ساز که درس آزادی، آزادگی و انسانیت را با تمام وجود معنا می‌کند، مکتب حسین (ع) است.

آزادی و آزادگی و رسالت ارزنده زنده ماندن سنت پیامبر اعظم (ص) و بر پا داشتن نماز به قیمت جان را از امام حسین (ع) می‌آموختیم.

غیرت، شجاعت، دلاورمردی، گذشت، صبوری، فداکاری، برادر دوستی و وفاداری را در مکتب حضرت عباس (ع) آموختیم.

سر به راه بودن و پیروی از پدر و امام و مقتدا و شهامت و جسارت را از علی اکبر می‌آموزیم، صبوری و استقامت، نجابت و عفت و پاکدامنی را از زینب کبری (س) یاد می‌گرفتیم.

انگار هر شخصیت و هر فردی که در این واقعه حضور دارد خود الگویی خاص برای سرمشق زندگی است تا با تاسی از وی بهتر زیستن و تن به ذلت ندادن را بیاموزیم.

بس مکتب غنی است عاشورا و واقعه کربلا، می‌گویند در یک روز همه این جریان‌ها اتفاق افتاد، با وجود تکرار همه ساله آنقدر این ماجرا واقعه سرشار از معرفت و درس و آموزه است که اگر باز هزاران سال از آن بگذرد، باز هم دل هوای کربلا می‌کند و به عشق حسین (ع) هر خطری را به جان می‌پذیرد.

دل‌ها آنقدر عاشق و بیقرار در این مکتب درس عشق کرده و شور و معرفت انسانی آموخته اند که بی مهابا به جنگ دشمن می‌روند و تن به ذلت نمی‌دهند.

آموزه‌های بزرگ و ارزنده عاشورا آنقدر غنی، پرشور و آموزنده است که در جهان همواره الگویی برای رهایی از ذلت ظالمان و زورگویان بوده است.

مکتب پرشور عاشورا جریان ماندگاری است که به اذن الهی در جهان ماندنی شده و همه مردم مسلمان با شور و عشق و ارادتی خاص در پی این جریان هستند و همه ساله در ایام حزن و اندوه ماه محرم در محافل عزاداری حضور می‌یابند.

سیاه بر تن می‌کنند، بیرق عزا بر می‌افرازند، نذری می‌دهند، تکیه و خیمه عزا برپا می‌کنند، با سینه زنی و زنجیر زنی این آیین معنوی را با بهترین وجه برگزار می‌کنند.

تمام خواسته و دخیل و نذر‌ها و خواسته هایشان را با مزین کردن نام عزیز زهرا و توسل از خداوند می‌گیرند و همه این‌ها آموزه‌های دینی و معرفتی است که در هیچ مکتب دیگر نمی‌توان نشانی از آن‌ها جست.

کربلا و واقعه بزرگ عاشورا آنقدر انسان ساز است که بهترین و برجسته‌ترین انسان‌های آزاده در این مکتب پرورش یافته و همواره ناجی انسان‌ها شده اند.

مکتب امام حسین (ع) و شور و حرارت عزای حسینی، جریانی انسان ساز است که هیچ‌گاه در گذر تاریخ رنگ نباخته بلکه هر سال زوایای تازه‌ای از آن برای بشر حق جو نمایان می‌شود و کسانی که پی این چراغ هدایت را گرفته اند، به سر منزل مقصود رسیده اند.

عشق به امام حسین (ع) و یاران باوفایش آنچنان دل و روح و جان را صیقل می‌دهد که هر کس آمد در این محفل و دامن‌گیر و نمگیر سفره اش شد، محال است دست از ایمان و عقیده و اراده اش بردارد.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
صفحه نخست