
به گزارش خبرنگار بسنا، دکتر یعقوب محمدیفر رئیس دانشگاه بوعلیسینا در دومین همایش ملی فناوری آموزشی فرصت ها، آسیبها و دستاوردها که در روزهای ۶ و ۷ آبان ۹۹ توسط انجمن فناوری آموزشی ایران و به میزبانی دانشگاه بوعلیسینا برگزار شد بیان کرد: یکی از مباحث مهم در دنیای امروز، نگاه ویژه به مراکز علمی است؛ برای برون رفت از شرایط حساس کنونی که همه دنیا با آن درگیر هستند و به صورت یک پاندمی عظیم تأثیرات خود را بر رفتار و شئون ما گذاشته است، هیچ مسیری جز مسیر علم و دانش نمی توان پیشنهاد کرد.
وی با اشاره به تاریخته آموزش توضیح داد: اگر آموزش بشر را با سلسه مراتب تمدنی در نظر بگیریم، متوجه میشویم که یکی از مراحل مهم آموزش، انتقال آموزش است و این انتقال جز با آموزش الفبا و نگارش آن معنا پیدا نمیکند؛ در طی هزارهها بشر تجربیاتی کسب کرد و نهایتا به این نتیجه رسید که تجربیات خود را از طریق نگارش به نسلهای بعدی انتقال دهد.
محمدیفر افزود: در تاریخ چند هزار ساله بشر قدیمیترین نگارش در حدود ۳۲۰۰ قبل از میلاد یعنی ۵۲۰۰ سال پیش، در بین النهرین کنونی یا سرزمین عراق جنوبی اولین آثار نگارشی یافت شده و پس از آن با فاصله حدود ۲۰۰ سال نخستین علائم نگارشی و انتقال نگارش را در شهر شوش ایران مشاهده شده است، چین حدودا ۳۶۰۰ سال قبل شروع به نگارش کرد و این تاریخ در اروپا به حدود ۳۱۰۰ سال پیش باز می گردد.
وی ادامه داد: مشاهده میشود که خاورمیانه از لحاظ سبقه تاریخی و قدمت، بر دیگر تمدنها پیشی دارد و این موضوع، نشان دهنده پتانسلهای موجود در منطقه ما است که باید از آن بهره گیری کنیم.
رئیس دانشگاه بوعلیسینا اضافه کرد: در شهر شوش و کاوشهایی که صورت گرفت، محیطی با تبلتهای گِلی برای نگارش یافت شد و باستان شناسان استنباط کردند که این مکان، محلی برای آموزش بوده است؛ بنابراین ایجاد مدرسه و آموزشگاه از نخستین طلیعههای زندگی شهرنشینی بشر آغاز شده و تا کنون نیز ادامه دارد.
وی خاطرنشان کرد: در هزاره سوم میلادی نیازمند این هستیم که در آموزشهای سنتی تغییرات جدی ایجاد کنیم؛ در طول ۵۰۰۰ سال گذشته، دهها مکتب عمده که امروزه در دانشگاههای برتر دنیا تدریس میشوند، ایجاد شده اند و دیدگاه خود را در خصوص موضوع آموزش و روشهای آن پیگیری کرده اند.
یعقوب محمدیفر تشریح کرد: بیماری کرونا طی چند ماه شیوه آموزشی را متحول کرده است که این تغییر در شرایط عادی ممکن بود دهها سال به طول بینجامد و این موضوع نشان میدهد که بروز حادثه طبیعی، تأثیرات عمیقی در زندگی اجتماعی بشر میگذارد؛ هر چند بسیاری به آموزش مجازی خرده می گیرند، اما باید گفت آموزش مجازی انتخاب ما نبوده، بلکه تحمیلی بر جامعه علمی ماست.
وی ضمن بیان این موضوع که این همایش و همایشهای مشابه میتواند تاثیر جدی بر ساختار آموزش ما داشته باشد، تأکید کرد: همه ما باید از شرایط بوجود آمده نهایت استفاده را ببریم، به این شکل که آموزشهای سنتی جای خود را به استفاده از ابزارهای نوین بر بنیاد فناوری آموزشی دهد، که اگر غیر از این باشد ما از جامعه بشری عقب خواهیم ماند؛ بنابراین بحث آموزش و تربیت امروز وابسته به ابزارهایی است که در طی چند دهه اخیر بشر موفق به دستیابی به آنها شده و یکی از مهترین آنها IT و ابزارهای الکترونیکی است.
رئیس دانشگاه بوعلیسینا گفت: در دهههای گذشته یکی از دغدغههای بشر جمع آوری منابع متعدد و ساخت و تألیف کتابها بود، اما امروز یکی از مشکلات جدی جامعه بشری تولید روزانه هزاران صفحه مطلب و وبلاگ است که کار بشر را در آموزش دشوار می کند، امروزه باید این نگاه را به حوزههای آموزشی منتقل کنیم که معلمان و اساتید ما، صرفا حکمرانان تنها و بدون قید و شرط در کلاسهای درس نیستند، بلکه ایشان راهنمایانی برای یادگیرندگان هستند؛ آموزش یک فرآیند کاملا دو سویه است، یعنی در حالی که آموزش میدهیم باید آموزش بگیریم.
وی در پایان اظهار داشت: باید مراقب باشیم که ابزارها حاکم بر زندگی بشر نشوند؛ امروزه یکی از دهههای خطرناک زندگی بشر گشوده شده است و حاکمیت ابزار موضوعی است که فلاسفه ما در حوزه تعلیم و تربیت باید به آن نگاه ویژه داشته باشند که همین استفادههایی که از ابزار میکنیم روح انسانی را از آموزش جدا نکند.
خبرنگار: مولوی
عکس: محمدی